اول، یک چیز مهم
پیش از پرکردن ساعتهای روز، از خودت بپرس: «اگر این هفته فقط در یک بخش از زندگیام جلو بروم، کدام بخش برایم مهمتر است؟» پاسخ میتواند خواب بهتر، دیدن یک دوست یا پیشبردن یک کار عقبافتاده باشد.
هدف را به یک کار قابل انجام تبدیل کن
«بیشتر به خودم برسم» جهت خوبی است، اما زمان شروعش مشخص نیست. آن را به کاری تبدیل کن که بتوانی انجامشدنش را ببینی: مثلاً «سهشنبه، بیست دقیقه پیادهروی میکنم». اندازه قدم را با واقعیت روزت هماهنگ کن.
برای اتفاقهای پیشبینینشده جا بگذار
همه وقتت را از قبل پر نکن. برنامهای که هیچ فضای خالی ندارد، با اولین تغییر روز به هم میریزد. اگر کاری انجام نشد، پیش از انتقال خودکار آن به فردا، دوباره بپرس آیا هنوز مهم است.
آخر هفته، برنامه را بخوان
مرور قرار نیست محاکمه باشد. بنویس چه چیزی پیش رفت، چه چیزی مانع شد و هفته بعد چه تغییری لازم داری. برنامهریزی با همین بازنگریهای کوچک شخصیتر میشود.
یک قدم روشن که انجامش میدهی، نقطه شروع خوبی برای ساختن اعتماد به خودت است.
